دارایی‌ های تحت مدیریت چیست ؟

دارایی‌ های تحت مدیریت

در دانش مالی، دارایی‌ های تحت مدیریت (AUM)، که گاهی سرمایه ‌ها‌ی تحت مدیریت هم نامیده می‌شود (FUM)، به طور کلی قیمت بازارِ تمامی دارایی‌هایی که یک مؤسسه‌ی مالی از طرف سرمایه‌گذاران اداره می‌کند را ارزیابی می‌نماید. موسسات مالی از قبیل صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، شرکت‌های سرمایه گذاری خطرپذیر و کارگزاران.

نظر اجمالی

دارایی ‌های تحت مدیریت (AUM) در صعنت سرمایه گذاری بسیار محبوب است، از آنجایی که وسعت و موفقیت یک شرکت مدیریت دارایی را در مقایسه با پیشینه‌ی دارایی های تحت مدیریت آن شرکت در دوره‌های زمانی گذشته و در مقایسه با رقبای شرکت ارزیابی می‌کند. روش های محاسباتی AUM در بین شرکت ها متفاوت است. شرکت های مدیریت سرمایه گذاری عموما کارمزدهای سرمایه ‌گذارانشان را به عنوان بخشی از دارایی ‌های تحت مدیریت در نظر می‌گیرند، بنابراین دارایی‌های تحت مدیریت به همراه میانگین نرخ کارمزد شرکت، عواملی کلیدی برای نشان دادن درآمد فروش یک شرکت هستند. ساختار کارمزد به رابطه‌ی میان هر سرمایه‌گذار با شرکت یا صندوق بستگی دارد.

دارایی‌ های تحت مدیریت دچار صعود و سقوط می شوند. وقتی عملکرد سرمایه‎ گذاری مثبت باشد و یا زمانی که خریداران (مشتری ها) و دارایی‌های جدید به شرکت آورده می‌شوند ممکن است AUM  افزایش یابد. AUM متصاعد باعث افزایش کارمزدهای به دست آمده‌ی شرکت می‌شود. بالعکس با عملکرد منفی سرمایه‎گذاری ، همچنین با بازخریدها یا بازگیری‌ها، از جمله بستن صندوق، ارتداد مشتری و به طور کلی سایر رویدادهای نامساعد،  AUM کاهش می‎یابد. AUM کمتر موجب کاهش در کارمزد به وجود آمده می‌شود.

مفاد

دارایی‌های تحت مدیریت شامل این موارد می‌شود:

  • صعود سرمایه به واسطه‌ی سرمایه گذاران
  • سرمایه‌ی متعلق به مدیران شرکت مدیریت سرمایه

به عنوان مثال، اگر مدیران سرمایه ۲ میلیارد دلار از سرمایه‌ شخصیشان را با صندوق سهیم شوند و افزون بر آن ۱۰ میلیارد دلار از جانب سرمایه گذارانشان حاصل شود، AUM آن‌ ها ۱۲ میلیارد دلار خواهد بود.

برای دوستانتان بفرستید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × سه =